تبليغاتX
شبی به امن حریم تو راه خواهم یافت


شبی به امن حریم تو راه خواهم یافت



 

سلا م عزیزترینم

این روزها اصلا دیگه نگاهم نمی کنی خیلی عصبی شدی احساس میکنم گناهی مرتکب شدم که خودمم نمیدونم چیه !!!!!

فقط می نویسی ، تو هم دیگه عوض شدی آخه قبلا وقتی میخواستی بنویسی از الف اولش تا نون  آخرش

توی چشمام زل میزدی و به التماس هام گوش می دادی و گاهی به خاطر همون التماس ها نوشته ها رو

تغییر میدادی اما دیگه از اون نگاه خبری نیست !!!!!!!!

دیشب که داشتی تند و تند مینوشتی ناخودآگاه بهت زل زدم دیدم یه قطره اشک بی تاب و بی قرار داره از گونه

 ات میاد پایین خوب که دقت کردم دیدم داری واسه من مینویسی یه گره هم بی دلیل وسط ابروهات افتاده بود

زیر چشمی همه چیز رو خوندم اما نفهمیدم چی نوشتی !! و چرا اینطوری نوشتی!!!؟؟؟

کم کم چشمام رو بستم اما زیر چشمی حواسم بهت بود(خودت میدونی چقدر دوستت دارم طاقت دیدن ناراحتیت

 رو ندارم)بعد از مدتی آروم تر شده بودی و سرت رو لابلای دستات گرفته بودی و آروم از گوشه چشمت  کم

 کم داشتی نگاهم میکردی(گرمی نگاهت رو روی صورتم حس کردم) بی شک خودتم دل خوشی نداشتی از

چیزهایی که نوشتی آخه خودتم داشتی به سرنوشت من گریه میکردی ………….!!!!!!! 

چه خوب بنویسی و چه بد من از اول خلقتم تسلیم شدم و رضایت دادم به رضایت تو ………

نوشته شده در دوشنبه هفتم دی 1388ساعت 22:55 توسط aida| |


بیا چند کوچه به عقب برگردیم
یک
دو...
جوانی!
نه!عقب تر،
به روزهایی
که دنیا برایمان کمی دنیا تر بود
و زندگی،زندگی تر از حالا!
عقب تر حتا،
اصلن کودک بازیگوشی شویم بهتر است!
آنقدر
که به دبستان قدیمی برگردیم
و پشت همان میز ونیمکت های خسته
آنقدر "آب،بابا" بنویسیم تا زندگی
کمی دست از سرمان بردارد.

از دوست خوبم ممنونم که با ارسال این شعر باعث شد فلاشبکی به گذشته بندازم اونم زمانی که نیاز داشتم!

امروز تولدمه !!!!

هر سال توی این روز یه حس کودکانه توی وجودم شعله ور میشه حس خوبیه که در سال فقط یه بار بوجود میاد!

امیدوارم دعاهای روز تولد رو زودتر از بقیه مسجاب کنی یار من! چون من اعتقاد دارم و به این اعتقاد ایمان!!!

تولدم مبارک!

نوشته شده در شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 7:55 توسط aida| |

 

چرا هیچوقت نمیشه کارهات رو پیش بینی کرد !!!!! حداقل کمی اجازه بده بفمم چه کار میکنی !!!

توی سرت چی میگذره میخوای چی بنویسی که اینقدر من رو میپیچونی !!!

دیگه دارم از کارهات خسته میشم ، در اوج نا امیدی ، امیدوارم میکنی و در اوج امیدواری ،

 چنان به زمین میکوبی که سرم خورد میشه !!! این چه کاریه ؟؟

میگن اگه خدا چیزی رو بهت نداد ناراحت نشو حتما چیز بهتری برات کنار گذاشته

این چیز بهتری رو که برای من نگه داشتی کو ؟؟کجاست ؟؟ چرا رو نمیکنی تا ببینم !!؟؟ ببینم چقدر

دوستم داری!!میگن خیلی مهربونی !!! میدونم مهربونی و دوستم داری پس دوست داشتنت رو بهم ثابت کن

 برای یکبار هم که شده

مگه خودت نمیگی بخوانید مرا تا استجابت کنم شما را!!!!!!

 پس چرا حالا که دارم فریاد میزنم جوابم رو نمیدی ؟؟؟؟؟ الان بهت نیاز دارم !!!! آره درست شنیدی همین

الان !!!!

 این یه خبر فوریه !!!!!!!

این روزا  کم تر می نویسی بیشتر فکر میکنی ! روزها و شاید هفته ها و گاهی ماهها  به جایی خیره میشی

 به دور دستها دلیل اینهمه تعلل رو نمیدونم شاید خودتم نمیدونی چی باید بنویسی برای من یه جورایی گیر

افتادی اما مگه میشه تو چیزی رو ندونی یا نتونتی راجع بهش تصمیم بگیری ! آخه همه میگن خدا خودش

بهتر میدونه ..............

نوشته شده در یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 15:26 توسط aida| |

عزیز ترینم دیر زمانیست که میخواهم رو در رو در چشمانت زل بزنم ، در حالی که شبنم چشمانم جاریست

خالصانه به خاطر تقدیر زیبایی که هنوز برای ننوشته ای از تو تشکر

کنم ...........! عشق بازی ما زمانی شروع میشود که دست به قلم می بری و عاشقانه صفحه صفحه برایم

مینویسی دوست داشتن را تجربه کن حتی تا لحظه مرگ ..........!

 

چه خوب است که من تو را دارم و چه بد است که تو هیچکس را نداری ! راستی نگفتی با تنهاییت چه میکنی

 ؟ به که پناه میبری ؟ تو که مانند منی نداری !!!!!!!!!!!!!!

در عوض من وقت تنهایی تو را دارم ، تویی که پناهگاه بی قید و شرط من بودی و هستی و

خواهی بود .

کاش میتوانستم کاری کنم که تو تنهایی را هیچگاه لمس نکنی چون خوب نیست ، هیچگاه مثل

تو خوب نیست !!!!!

الهی من بمیرم تا تو تنها نباشی !!!!! فهمیدی  که چه میگویم .......... بین خودمان  باشد!!!!!! لو ندهی !

نوشته شده در یکشنبه دوازدهم مهر 1388ساعت 22:51 توسط aida| |

 

گرگها خوب بدانند ، در این ایل غریب

گر پدر مرد تفنگ پدری هست هنوز

گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند

توی گهواره چوبی پسری هست هنوز

آب اگر نیست نترسید که قافله مان

دل دریایی و چشمان تری هست هنوز ..............

نوشته شده در دوشنبه پنجم مرداد 1388ساعت 20:59 توسط aida| |

زندگی با تو چه زیباست خودت میدانی ،

 صدغزل خاطره با ماست خودت میدانی

 فارغ از وسوسه ی سیب به دام افتادم ،

جرم من دختر حواست خودت میدانی !

از غم حادثه هر وقت دلم میگیرد ،

 مهر تو سرزده اینجاست خودت میدانی

 دل ندادی تو به هر بی سروپایی هر چند ،

 قلب تو خسته و تنهاست خودت میدانی

 جان تو از ته دل بود  بیا باور کن ،

 شعر من واضح و گویاست خودت میدانی !

نوشته شده در دوشنبه پنجم مرداد 1388ساعت 20:56 توسط aida| |

   آقای مهندس میرحسین موسوی

 

 

                                                                                  حمایتت میکنیم

نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم خرداد 1388ساعت 23:26 توسط aida| |

 قافله (مقصود ایل عشایری) کوچ میکنه ، دل من(مقصود یار) بارشه          به اندازه  باری سر دلم گرد و خاک جا مونده از(مقصود ایل عشایری) گرفته (البته منظور غم رفتن قافله است که شاعر تشبیه کرده به باری از گرد و خاک)

 

قافله  (مقصود ایل عشایری) کوچ میکنه از شاه خراسان (امامزاده ای در اطراف گتوند)  دلم مثل چاله ای از آتیش جا مونده(بعد از رفتن جا مونده)

 

آتیش به دلم زدی و رفتی               مگه اومده بودی برای آتیش زدن که اومدی و رفتی

 

از گتوند تا دشت آب بید( دشتی سرسبز دراطراف گتوند)  تا عقیلی (مجموعه ای از  روستاهای سرسبز اطراف گتوند)              همه جا سبز شده سبز زیبا( رنگ سبز علفی(تیره))

 

همه جا سبز شده غیر از دل من                این گره رو کی از مشکل من باز میکنه

 

از گتوند رفتم تا شیخ سلیمان (امامزاده ای درمیان کوههای اطراف گتوند)   تا قیامت یادمه اون عهد و پیمون

 

از گتوند رفتم  تا پل پرزین (منطقه گردشگری نزدیک گتوند)  توی بغلم گل بابونه اما دلم توی خون

 

از گتوند بیرون اومدم  دنبالت میگردم          تو گل سرخ منی ، من خار زردم

 

آسمون ابری شد ه ،ابری که از  قیر سیاه تر         شب و روز منتظر توام با چشمهای خیسم

 

بخت تو مثل پیرهنت سبز زیبا(رنگ سبز علفی)   بخت من مثل پیرهنم سیاه و نیلی

 

با کتاب حافظم فال گرفتم                   دشمنت ببینه(مقصود بدی فال) چه فالی و چه حالی

 

 

به درخواست دوستی که گفته بود ترجمه شعر رو هم بنویسم ، منم با اندکی تاخیر ترجمه رو برای آپ این ماه در نظر گرفتم، امیدوارم اگه کمی و کاستی در ترجمه هست دکتر قیصر امین پور عزیز و همه همشهری های خوبم در  گتوند (گتند)  به بزرگواری خودشون منو ببخشند .

نوشته شده در دوشنبه چهارم خرداد 1388ساعت 20:38 توسط aida| |

قافله بار ائ کنه دلم وه بارس                               

                                                             چي بارئ سر دلم گرت و غوارس
قافله بار ائ کنه زه شا خراسو  

                                                           دلم چي چاله تشي منده وه جاسو
تش سئري وه دلم زئدي و رهدي  

                                                           مر ودي بي سي تشئ ويدي و رهدي
زه گتند تا دشت اؤ بيد تا عقيلي  

                                                            همه جا سؤز اويده سؤزه قصيلي
همه جا سؤز اويده غير زه دل مهُ    

                                                           ائ گره نه کي گُشه زه مشکل مه
زه گتند زدوم وه در تا شيخ سليمو  

                                                           تا قيامت يادمه او عهد و پيمو
زه گتند زدم وه در تا پل پرزين   

                                                            پره لام گل باوينه پره دلم خين
زه گتند زيدوم وه در دينداته گردم  

                                                            تهُ گل سُر مني  مه خار زردم
آسمو اؤرئ گره زه قيل سياتر  

                                                           شؤ و روز تي ره تنم وا ائ تيا تر
بخت تو چي رخت ته سؤزه قصيلي                   

                                                            بخت مه چي رخت مه سيا و نيلي
وا کتوه حافظم گردمه فالئ                                                                                

                                                             دشمنت بينا چه فالي و چه حالي

سروده قیصرامین پور به زبان محلی تقدیم به روح پاکش

نوشته شده در سه شنبه چهارم فروردین 1388ساعت 0:33 توسط aida| |

سلام به بهار که روزی حضورش باعث شادی ما میشد اما حالا ما رو به یاد خاطرات گذشته  و روزهای خوب اون میندازه ، آره راست میگم بهروز عزیز ..........

همیشه حضور بهار با حضور تو یکی میشد اما چه کنیم که فرصت ما کم بود برای گفتن حرفهای ناگفتمون

تو رفتی خیلی زودتر از اون چیزی که ما فکرش  رو میکردیم و سهم ما تنهایی شد

بهار ها اومدن و رفتن اما بدون حضورت

یادته آخرین بهار .......... هرجا میرفتی عید دیدنی میگفتی من امسال اومدم پیشتون  اما دیگه از سال بعد شما باید بیاین پیش من

و چقدر حرفت ساده بود چون از آخرین بهار به بعد ما  میایم پیش تو و تو چه خندون در کنار مونی لحظه تحویل سال

 گرچه تو رو نمی بینیم اما احساسمون هیچوقت بهمون دروغ نمیگه ......... باور کن 

 عیدت مبارک

نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1387ساعت 0:32 توسط aida| |


Design By : Night Skin